Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2016

Να αγαπάς!

Η τελευταία μέρα στη δουλειά για το έτος 2016. Ένα έτος που με ταλαιπώρησε πολύ και ας έλεγε η Άση Μπήλιου ότι το έτος τούτο θα μας έφερνε όλα τα καλά του κόσμου. Δεν πάνε να ευθυγραμμιστούν οι πλανήτες και τα άστρα, έχω πλέον συμβιβαστεί με την τύχη μου. Και αφού έχω συμβιβαστεί και την αποδέχτηκα, την κοροϊδεύω στα μούτρα. Δεν περιμένω ούτε να φορέσω νυφικό, εξάλλου οι μεγάλοι έρωτες δεν φοράνε νυφικό, και εγώ ως γνωστόν μόνο μεγάλους έρωτες ζω, άσε που στην ηλικία μου μάλλον είναι tres banal να εμφανιστώ με νυφικό τούρτα. Δεν περιμένω ούτε ότι θα συμβεί κάτι τόσο κοσμοϊστορικό που θα φέρει τα πάνω κάτω στη ζωή μου, δεν περιμένω ούτε ότι θα γίνω μάνα. Πάνε και τα νυφικά και οι άμαξες και οι πρίγκιπες. Μπορεί να αφήσω πίσω μου το νυφικό και την άμαξα, αλλά το όνειρο του πρίγκιπα δεν το αφήνω και ας μου λένε όλοι να συμβιβαστώ. Δεν θα συμβιβαστώ κύριος. Μπορεί να έπεσα, να κτύπησα, να καταφατσελώθηκα, αλλά μετά από όσα έχω περάσει δεν είμαι διατεθειμένη να συμβιβαστώ με τίποτα λιγότερο από τον πρίγκιπα. Αυτόν ντε με το άσπρο άλογο, που ανοίγει πόρτες, που σε κοιτάζει στα μάτια και βλέπεις όλο τον κόσμο σε αυτά. Αιώνια ονειροπαρμένη.

Περίμενα ότι το 2016 θα τέλιωνε με αλλαγές στη ζωή μου. Αλλά τελικά αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι να τελιώνει με αλλαγές μέσα μας. Και εγώ αυτό νιώθω. Έχω αλλάξει μέσα μου. Είμαι τόσο ήρεμη όσο νομίζω δεν υπήρξα ποτέ. Χαίρομαι τη ζωή μου, την οικογένεια, τους φίλους μου και νιώθω μέσα μου αγάπη. Νιώθω πως βελτιώνομαι με μικρά, σχεδόν παιδικά βήματα, αλλά κάτι είναι και αυτό.

Το έτος που μας μπαίνει, θα ζω. Θα χαίρομαι. Θα αγαπώ. Θα τολμώ. Θα ταξιδεύω με το κορμί και το μυαλό. Δε θέλω τίποτα παρά μόνο να νιώθω αγάπη και να έχουν υγεία όλοι όσοι αγαπώ. Και για σένα αγαπητέ μου το ίδιο εύχομαι. Να είσαι ευτυχισμένος και να έχεις πάντα την καρδιά (και το στομάχι) σου γεμάτα.

Υ.Γ: Λες το 2017 να είναι η χρονιά μου; Ανυπομονώ!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου